Έχω να γράψω από τις αρχές Ιουνίου. Η αλήθεια είναι ότι τον έχω ψιλοχέσει τον Blogger. Ανα ταχτά διαστήματα διαβάζω κάποια posts από τους υπόλοιπους ψυχασθενείς της bloggoσφαίρας - και εγώ ψυχασθενής είμαι, οπότε μην παρεξηγήστε από τους χαρακτηρισμούς μου.
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω και πολύ χρόνο...δυστυχώς γιατί μου λείπει όλο αυτό...το να γράφω τις δικές μου μαλακίες that is....Ο λόγος για την έλλειψη χρόνου είναι η δουλειά, τα ωράρια και η αχαπαροσύνη κάποιων υπεύθυνων. Δεν θα σταθώ στο τελευταίο γιατί ξέρω πως όλοι το έχετε ζήσει σε μια φάση της ζωής σας.
Και μιας και είπα να γράψω..θα καταπιαστώ με ένα θέμα που κατέχω. Μουσικά και μόνο μουσικά. Ο τίτλος του post δεν είναι τυχαίος αφού καλύπτει εμένα ως τον άσωτο υιό του blog μου, αλλά και τον ένα και μοναδικό Ozzy. Ο Ozzy επιστρέφει ως άσωτος υιός στους Black Sabbath και για χάρη του γράφουν το υπέροχο νέο τους album.
Η διαδικασία για το γράψιμο και την ηχογράφηση του album ξεκίνησε πέρυσι τον Αύγουστο και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου. Το album έγινε release τον περασμένο Ιούνιο.
Κατά την διαδικασία της συγγραφής και της ηχογράφησης των τραγουδιών έτυχαν διάφορα. Για παράδειγμα, ο ένας και μοναδικός Tony Iommi - Iron Man, διαγνώσθηκε με καρκίνο. Και αυτό λίγο καιρό μετά το θάνατο του άλλου τεράστιου Ronnie James Dio. Προβλήματα με τον drummer του συγκροτήματος Bill Ward για διαφωνίες με άλλα μέλη του συγκροτήματος από πιο παλιά. Όλα όμως ξεπεράστηκαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και έχουμε σήμερα αυτό τον δίσκο. Ομολογώ ότι τον λατρεύω σχεδόν εξ'ολοκλήρου. Λέω σχεδόν γιατί δεν μου αρέσει καθόλου το τραγούδι "Age of Reason" νούμερο 5 στον δίσκο. Tony Iommi: Τα riff και τα σόλο κομμάτια του είναι απλά τέλεια και δεν καταλαβαίνεις σε καμιά περίπτωση πως αυτός ο άνθρωπος βασανίστηκε μέχρι να τελειώσει ο δίσκος.
Geezer Butler: Ότι και να πω για αυτόν τον γίγαντα είναι λίγο, κρατά την μελωδία και δίνει βάθος στην μουσική που γράφει ο Iommi, ενώ οι στίχοι του στα τραγούδια είναι άψογοι.
Είναι είδωλο μου και ας είναι με την Aston Villa.
Και αυτή η φωτογραφία είναι όλα τα λεφτά.
Πληροφοριακά το τραγούδι Iron Man είναι γραμμένο ειδικά για τον Geezer. "Yes, his woman couldn't help him with his mind...."
Ozzy Osbourne: Φωνητικά αλάνθαστος, αποδίδει με υποδειγματικό τρόπο τους στίχους του Geezer ενώ καταλαβαίνεις πως πραγματικά ένοιωθε αυτό τον δίσκο και είναι ξανά μέλος των Black Sabbath. Brad Wilk: Ο αντικαταστάτης του Bill Ward. Και τι αντικαταστάτης...ο πρώην drummer των διαλυμένων πλέον Rage Against The Machine. Ένας ικανότατος μουσικός που ξέρει και πως να χειριστεί τραγούδια με αλλαγές στο ύφος τους.
Σας αφήνω με ένα από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια από τον δίσκο. Ονομάζεται "God is Dead?"
Επειδή οι πιο cool τύποι πάντα σε ένα συγκρότημα είναι οι μπασίστες.... (όχι δεν είμαι προκατειλημμένος και όχι δεν έχω στην κατοχή μου δύο μπάσα....) και επειδή στην Αμέρικα πάντα αναφέρονται σε αυτούς ως "cool cats" είπα να παίξω λίγο με τα ονομάτα μερικών αγαπημένων μου μουσικών. Καιιιιιι πάμε...
The One and Only Flea "RHCP"
Michael Peter Balzary AKA Flea - Μιχάλης Πέτρος Μπαλόζαρος AKA Ψύλλος
Το πιο πάνω flyer ενημερώνει για μια νέα πρόταση του Δήμου Λευκωσίας. Μια ιδιαίτερη πρόταση για να επαναδραστηριοποιηθεί η Λεωφόρος Μακαρίου. Για 6 Πέμπτες του μήνα Ιουνίου και Ιουλίου (δηλαδή: 6, 13, 20, 27 Ιουνίου και 4 και 11 Ιουλίου) η Μακαρίου η "ερημωμένη" θα ντυθεί με μουσική, με τραγούδια και με ποτό. Αν νοιώθετε πως είναι καιρός να βγείτε έξω και να νυχτοπερπατήσετε, αν ακόμα σας αρέσει η μουσική από νέους ντόπιους καλλιτέχνες και συγκροτήματα τότε είναι ώρα να σκεφτείτε πως πρέπει να αφήσετε την άνεση του καναπέ σας έστω και για λίγες ώρες κάθε πέμπτη. Ελάτε να ξυπνήσουμε την Μακαρίου και να δώσουμε μια νέα πνοή στην πόλη. Από τις 8 την νύχτα μέχρι τα μεσάνυχτα η Μακαρίου θα κινείται σε διαφορετικούς ρυθμούς...άλλοτε ηλεκτρονικούς και άλλοτε εναλλακτικούς. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε την σελίδα στο φατσοβιβλίο www.facebook.com/ProjectNicosia
Οι Slipknot (watch the clip above) παίζουν φέτος ξανά σε ένα από τα πιο τέλεια μουσικά φεστιβάλ (κατά την άποψη μου). Επιστρέφουν στο Donnington Park και στο Download Festival μετά από 3 χρόνια. Φέτος όμως τα συναισθήματα θα είναι πιο βαριά από ποτέ. Η ατμόσφαιρα θα έχει πολλή ένταση γιατί απλά αυτός δεν θα είναι εκεί, πάνω στην σκηνή, με εκείνη τη μάσκα να σε βλέπει παράξενα. Ο #2, ο Mr. Paul Gray δεν θα είναι εκεί μαζί τους. Θα βλέπει από ψηλά και θα γελά. Ο Paul πέθανε πριν 3 χρόνια στις 24 Μαΐου. Άφησε τους πάντες στο μουσικό σχήμα με ένα αίσθημα παραπόνου. Από τότε οι Slipknot εμφανίστηκαν σε ελάχιστες ζωντανές εμφανίσεις και ήταν εμφανές το κενό που άφησε ο "αδερφός" τους.
Ήταν ένας από τους αρχικούς συντελεστές των Slipknot και όπως ο τραγουδιστής τους Corey Taylor αναφέρει, ένας από τους πιο βασικούς συντελεστές των τραγουδιών τους. Το γουρούνι ήταν και θα είναι πάντα αγαπητός στους φίλους των Slipknot ανά την υφήλιο.
#2 THE PIG
Στο πιο κάτω βίντεο είναι όλο το σετ που έπαιξαν οι Slipknot στο Download το 2009. Αν είσαστε οπαδοί τους ή έστω σας άρεσε κάπως η μουσική που έπαιζαν αξίζει να το δείτε.
Μετά από την επιτυχία που είχε το Famous Rockers Part 1 αποφάσισα μιας και είναι εύκολο, γρήγορο και σύντομο (σαν πόστ) να γράψω το Part 2. Αυτή την φορά είναι κάπως διαφορετικό. Αφορά το "αδύναμο" φύλο...λέμε τώρα...
Πάντα είχα την τάση να μεταγλωττίζω ξένα επίθετα γνωστών καλλιτεχνών (ειδικά της ροκ μουσικής σκηνής) στα ελληνικά. Και επειδή η μανία μου θέλει διέξοδο τα βάζω εδώ...
1998 ή 1999 Δεν θυμάμαι ακριβώς το έτος...Θυμάμαι είμουνα φοιτητής στο Α.Τ.Ι. Σε ένα κλάδο άσχετο με το τι ήθελα να ακολουθήσω στην ζωή μου. Το μαλλί μακρύ μέχρι τον κώλο, τα τσιγάρα camel άφιλτρα, που τότε τα έβρισκες μόνο σε εκλεκτά περίπτερα και καντίνες...Γκόμενες περίεργες, με υπαρξιακά και κρίσεις ταυτότητας. Αναστολή από το στρατό λόγω σπουδών - το μόνο θετικό στην όλη ιστορία. Φίλοι τρελοί, και αυτοί χαμένοι στον κόσμο που φτιάξαμε. Το mazda 323 της μάνας μου που υπέφερε στα χέρια μου από τα απίστευτα χιλιόμετρα που διάσχισε, καθώς και τα περίεργα ατυχήματα στα οποία ενεπλάκηκα. Μην το ψάχνεις, εκείνο το αυτοκίνητο κλαίει ακόμα...Τράκαρα και με τράκαραν στα πιο περίεργα σημεία, τις πιο περίεργες ώρες, με τους πιο περίεργους ανθρώπους. Ενδεικτικό δε, το ότι τράκαρα με τον διπλανό μου συμφοιτητή του Α.Τ.Ι. , καθώς πηγαίναμε για καφέ.
Εκείνη η χρονιά ήταν σημαδιακή για πολλούς λόγους. Είχα μπει στην σχολή που ήθελα (όχι στον κλάδο που ήθελα) με καλή βαθμολογία, τα πήγαινα αρκετά καλά και πίστευα πως μπορεί και να γινόμουν τελικά πολιτικός μηχανικός (εδώ γελάμε). Επίσης είχα βρει μια κοπέλα που να με καταλαβαίνει (στο Α.Τ.Ι. αυτό ήταν άθλος) με τις ιδιαιτερότητες που είχα τον τότε καιρό. Και αυτή με τα δικά της θέματα...το γκόμενες περίεργες στην αρχή σε αυτήν αναφερόταν. Τέλος πάντων. Η ζωή κυλούσε με απίστευτα χιλιόμετρα. Μια νύχτα όμως σταμάτησε. Ανηφόρισε και κατηφόρισε σε ένα τόπο που για μένα είναι μαγικός. Στο Σκαλί, στήθηκε μια φανταστική νύχτα, μαγική και ξένοιαστη. Είχαμε πάει όλοι..Εγώ, ο Χαρμάνης, ο Πάτριοτ και εκείνη. Ξεκινήσαμε να πίνουμε μπύρες από νωρίς στα βράχια και να αγναντεύουμε την θέα που πρόσφερε το ύψωμα. Ο ουρανός άλλαζε χρώματα και το σκαλί φορούσε τα καλά του. Εμείς με την καλύτερη μας φορεσιά, την μαύρη φανέλα, το τζίν το σκισμένο και τα all star τα χιλιογραμμένα, αρχίσαμε την κάθοδο μας στην αμφιθεατρική σκηνή.
Ένας άνθρωπος πρόβαλε στην σκηνή και όλα έγιναν ξαφνικά τόσο όμορφα και άγρια μαζί...Θυμάμαι πως πήδαγα συνέχεια στον αέρα. Θυμάμαι τους φίλους να χαμογελάνε μαζί μου στους στίχους "Ότι σκοτώνεις είναι δικό σου για πάντα"...Θυμάμαι ακόμα και εκείνη να χορεύει και να γελά.. Θυμάμαι τον ήχο της κιθάρας και του μπάσου να με διαπερνά και να με συνεπαίρνει..Θυμάμαι τον παλμό και τον κόσμο να δονείται στα λόγια του...Θυμάμαι πολλά...αλλά είναι θολά...
Και επειδή έψαξα παντού και δεν βρήκα ούτε ένα βίντεο από εκείνη την νύχτα στο μαγικό Σκαλί, έβαλα το πιο πάνω...Τα συναισθήματα είναι τα ίδια...
And it feels right this time On his crash course with the big time Paid no mind to the distant thunder Today filled his head with wonder... boy
Says it feels right this time Turn around and found the light lime Good day to be alive... sir Good day to be alive he said
Then it comes to be that the soothing light At the end of your tunnel It's just a freight train comin your way Then it comes to be that the soothing light At the end of your tunnel It's just a freight train comin your way
Don't it feel right like this All the pieces fall to his wish Sucker for that quick reward... boy Sucker for that quick reward they said
Then it comes to be that the soothing light At the end of your tunnel It's just a freight train comin your way Then it comes to be that the soothing light At the end of your tunnel It's just a freight train comin your way It's comin' your way It's comin your way It comes!
Then it comes to be that the soothing light At the end of your tunnel Was just a freight train comin your way
Πάντα είχα ένα θέμα με το τι μουσική άκουγα τόσο στο ραδιόφωνο, σε σπίτια φίλων, σε καταστήματα φλώρικα που περιμένεις την κοπελιά (συγκρατήθηκα και δεν είπα γκόμενα) να αποφασίσει για ένα φουστάνι, που ενώ της κάνει γάντι & της κάνει και ωραίο κώλο, περιμένεις σαν τσολιάς την απόφαση... Πάντα γενικά θέλω να ακούω πράγματα και μουσικές που μου αρέσουν...Δεν είμαι αρνητικός σε νέα ακούσματα!! Προς θεού; Τουναντίον, πιστεύω πως κάθε βδομάδα τουλάχιστον πρέπει να ακούμε και κάτι καινούριο που να γαργαλάει ευχάριστα την τυμπανική μας μεμβράνη και ακολούθως τον κοχλία.
Τώρα τα γούστα μας μπορεί να διαφέρουν αλλά έτσι είναι η ζωή. Γεμάτη από διαφορετικές απόψεις. Τι κι αν σου αρέσει ο φλώρος ο Σάκης, ή η σκυλού η Πάολα - έτσι την λένε? Μπορεί φυσικά να σου αρέσουν τα καταθλιπτικά Διάφανα Κρίνα... - τα έχω στο βάζο μου...Ακόμα παίζει να ακούς και Φλωρινιώτη - αυτό δεν το καταλαβαίνω αλλά τι να κάνουμε άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου..και το αυτί του μάλλον κουφό.
Τέλος πάντων εγώ αλλού θέλω να το πάω και μακρηγορώ..Επειδή έχω μια μουσική συλλογή που είμαι αρκετά περήφανος για αυτή, και επειδή θέλω πάντα να την ακούω και να την μεγαλώνω, ήθελα ένα τρόπο για να την έχω πάντα μαζί μου. Και δεν μιλάω για 4,8,16,32 ή έστω 64GB μουσικής. Έτσι μια μέρα μετά από αρκετό ψάξιμο κατέληξα σε αυτήν την λύση.
Subsonic - The Soundtrack of your Life Το πρόγραμμα έχει αναπτυχθεί από τον Sindre Mihus που ζει και εργάζεται στο Όσλο της Νορβηγίας.Το Subsonic είναι ένα πρόγραμμα που κάνει stream μουσική, από τον υπολογιστή σου σε όποιο σημείο βρίσκεσαι - φτάνει να έχεις ίντερνετ. Είναι open source - κάτι το οποίο είμαστε πολύ υπέρ, μπορεί να διαχειριστεί απίστευτο αριθμό τραγουδιών και άλμπουμ. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως media server - ελληνιστί: διακομιστής μέσων - ή και ως τοπικό πρόγραμμα του στυλ Winamp, iTunes, Windows Media Player και τα λοιπά. Κάνει stream και βίντεο οπότε είναι δύο σε ένα. Είναι γραμμένο σε Java και είναι τρέχει σε όλα τα λειτουργικά συστήματα (Windows 7,Mac, Linux και άλλα Unixοηδή). Η εγκατάσταση είναι απλή και γρήγορη, μπορείτε να δημιουργήσετε διαφορετικούς χρήστες για φίλους σας και εκτός από το να ακούνε μουσική μπορούν να σας δίνουν νέα τραγούδια να ακούτε. Υπάρχουν και εφαρμογές που τρέχουν πάνω σε κινητά με Android, iOS(iPhone) ή Windows και έτσι μπορείτε να ακούτε την μουσική σας ακόμα και στο κινητό σας. Το πρόγραμμα το είχα στήσει πάνω σε ένα υπολογιστή μου και το δοκίμασε η Porcupine με αρκετά καλά σχόλια.Αν κάποιος επιθυμεί να το δοκιμάσει ή να μάθει περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ ενημερώστε με.
Το πιο κάτω συγκρότημα μου κίνησε την περιέργεια όταν το πρωτοείδα στην ταινία "The Wedding Planner". Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο τραγουδιστής του, με το περίεργο,εγωκεντρικό στυλάκι και τον ιδιαίτερο τρόπο ερμηνείας των διασκευών που τραγουδά. Μετά άρχισα να τον βλέπω και σε άλλες κωμωδίες και άλλες...και άλλες. Έτσι το έψαξα και να τον. The Dan Band.
Dan Finnerty - lead
Gene Reed - backing vocals
John Kozeluh - backing vocals
Matt Pollock - backing vocals
David Arana/Byron Thames/Richard Maheux - keyboard
Marc Strommer/Aurelian Budynek - guitar
Einar Pedersen/Daniel Shulman/Brett Bass - bass
Ivan Delaforce/Dave Johnstone/Phil Cimino/Jason Mills - drums
Έπαιξαν σε διάφορες ταινίες, "The Wedding Planner", "Old School", "Starsky & Hutch" και "Hung Over"
Παίζουν και σε διάφορα venues ενώ έχουν βγάλει και δικό τους DVD με τίτλο "The Dan Band Live"
Περίεργη μέρα σήμερα..ήλιος, βροχή, αέρας...και θα έχουμε και χιόνια στην πρωτεύουσα λένε. Έχει να δω χιόνια από τότε που είμουνα 12χρονών νομίζω (στην Λευκωσία εννοείται). Τέλος πάντων. Σήμερα είναι η μέρα που δεν δουλεύω μιας και θα δουλεύω αύριο. Ξεκινήσαμε με δουλειές σήμερα..πήραμε το αυτοκίνητο της B.M.W. για το καθιερωμένο service που για το δικό της αυτοκίνητο είχε αργήσει κάπως. Μετά παράδοση της στον χώρο εργασίας και κατόπιν κάποιες εργασίες στην τράπεζα. Πρόγευμα από το Ζορπά και ακολούθως σπίτι. Στο δρόμο για το σπίτι άκουγα ραδιόφωνο. Τυχαία ο σταθμός που άκουγα έβαλε ένα τραγούδι που το έχω συνδέσει με πολλές χαρούμενες στιγμές. Σας το παραθέτω σε δύο εκτελέσεις για αγγλόφιλους αλλά και για ελληνόφιλους...
Ελπίζω να έχετε μια υπέροχη μέρα παρά τις καιρικές συνθήκες :)
Από μικρός μου άρεσαν οι Cure...Δεκαετία του '80, ο Robert Smith και τα τεράστια ανακατεμένα και ξανισμένα του μαλλιά. Η βελούδινη ταξιδιάρικη φωνή του και το παράξενο στυλ για τα τότε δεδομένα, για πολλούς, με οδηγούσαν σε άλλους τόπους. Μια μελωδία που απλά σε μάγευε και ήταν αδύνατο να μην σε συνεπάρει...Πάντα ξεχώριζα ένα τραγούδι τους...Lovesong.-
Οι τρείς διασκευές που ακολουθούν θεωρώ ότι δικαιώνουν την αρχική εκτέλεση του τραγουδιού προσθέτοντας ο κάθε καλλιτέχνης το δικό του στοιχείο.
311- LoveSong
Adele- LoveSong
Good Charlotte - LoveSong
Και φυσικά δεν γίνεται να λείπει το πρωτότυπο που έκαναν οι Cure.....
Καλή σας μέρα...οι παραπάνω σας προφανώς σας τζοιμάστε...εκτός μάλλον η porcupine... :p
Είμουν Iced Earth που λέτε...Επεράσαμε πολλά καλά...αν ήταν τζαι ηχητική τζίνου το γαμημένου του Pavillion λίο καλλύτερη ήταν να μιλούμε για το τέλειο show. Αλλά τι να κάνουμε...ακόμα να μάθουν στην Κύπρο τι σημαίνει venue..Αλλά thats for another post...Φωτογραφίες εν θα βάλω τωρά, γιατί είμαι λλίον σκνίπα...Αλλά....έχω να βάλω κάποια video που ένα συγγρότημα που μου αναφέραν πόψε δυό φίλοι...
Ονομάζονται METALIRA......
Τα λόγια είναι περιττά............Ακολουθούν τα τραγούδια τους.....
Μήτσομ δώσε φράγκα να πάω στο Hondos να πάρω από εκείνα καινούρια τα βρακιά που σου μπαίνει όλο μες στον κώλο...
Μήτσομ δώσε φράγκα να πάω στο Zara βρε μανάρι μου να αγοράσω ένα σετ κομπινεζόν να μαι σέξι για να νιώθεις έλξη
Καλή σας μέρα....Πρώτον ...ενημερώνεστε πως αυτό το post θα περιέχει πολλή καφρίλα...Δεύτερον...είμαι ακόμα κάπως επηρεασμένος που τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν χτες. Τρίτον.....ε βασικά δεν έχει τρίτο...ααααααα τώρα θυμήθηκα...για όσους δουλεύουν υπομονή και σε μερικές ώρες θα είσαστε πάλι σπίτι σας στην χαλαρότητα και ζεστασιά που σας προσφέρει....
Τώρα....συνεχίζουμε...πρωινό ξύπνημα με Blynd...στο τραγούδι "The Enemy"....Χτες ήταν μια καταστροφική νύχτα....Sodom και πανικός στην Λευκωσία....Εννοείται ότι ακόμα τα αυτιά μου βουίζουν απο τα πόσα db....και το κεφάλι δεν έχει και ιδιαίτερη επικοινωνία με το υπόλοιπο κορμί, μιας και σε διάφορες περιπτώσεις ψές ένοιωθα πως το σβέρκο μου θα με εγκατέλειπε απο λεπτό σε λεπτό....Αλλά ας πάρουμε τα πράματα απο την αρχή.....
Οι Sodom με support group τους Blynd είχαν ξεκινήσει μια περιοδεία πριν καμιά βδομάδα με τίτλο "Legions Tour Fest" . Πήγαν Ελλάδα, σε Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Αθήνα και κατάληξαν χτες στην Λευκωσία...Τα δυο αυτά συγκροτήματα για όσους δεν τους ξέρουν παίζουν Thrash. Για τον μέσο ακροατή που ακούει ας πούμε Guns and Roses, θα είναι μια πολλά δύσκολη μετάβαση...
Το λοιπόν....Blynd. Κάθε εμφάνιση τους είναι και καλύτερη. Τα τραγούδια τους έχουν και τον ρυθμό και την ενέργεια για να τρελάνουν τους όσους κάφρους βρίσκονται στην πίστα. Χτες έπαιξαν και δύο τραγουδάκια από τον δίσκο που θα κυκλοφορήσουν σε λίγο χρονικό διάστημα. Στην Θεσσαλονίκη μέσα στο mosh-pit είχαμε μερικούς τραυματίες οι οποίοι πήγαν στο νοσοκομείο για θεραπεία. Από άτομα που ήταν στην συναυλία λένε πως ήταν ένας πανικός ατέλειωτος.
"Mindgames"( Rage)
"Ι Won't Break"
"Human Touch"
Μετά βγήκαν οι SODOM....με 19 δίσκους στο ενεργητικό τους και συναυλίες από τον καιρό που εμείς είμασταν μωρά, έχουν μάθει να κάνουν τον κόσμο που πάει να δει το show τους να φεύγει χαρούμενος με ένα τεράστιο χαμόγελο. Ναι το ξέρω πως κάποιοι από σας θα πουν ότι είναι κάφρο-μουσική, αλλά εγώ θα διαφωνήσω. Προτιμώ να ακούω μουσική που έχει ρυθμό και πάθος παρά να ακούω την Πάολα με το ξέκωλο που έβαλε πριν κάτι μέρες η Rania.....Κeep in mind ότι αυτοί οι άνθρωποι σήμερα αγγίζουν την ηλικία των 50 και κάτι...
Βγήκαν στην σκηνή και μας έβγαλαν την πίστη. Ασταμάτητοι για μιάμιση περίπου ώρα σε τρομερό ρυθμό, σε έκανε να σκέφτεσαι αν ο ντράμερ τους ήταν όντως άνθρωπος κατά διαστήματα.
"Remember The Fallen"
"Agent Orange"
"Persecution Mania"
Are you ready to Get Sodomized???
Αυτά προς το παρών από μένα....πάω να κάνω καμιά δουλειά και είναι ωραία η μέρα σήμερα...ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν την ώρα που ξύπνησα....
Το λοιπόν...έχει κάτι μέρες να γράψω κάτι...πάω κάπως τριφτός με την δουλειά αλλά δεν παίζεται...Χτες ήμουν off, τζαι μπορώ να πω ότι απόλαυσα την μέρα στο έπακρο...ξύπνησα πρωί κατά τις 10 τζαι κάτι, κατέβηκα σε ένα φίλο στην παλιά Λευκωσία, ήπιαμε το φραπέ μας τζαι έκαμα του κάτι δουλειές στο κατάστημα. Μετά κατά το μεσημεράκι, αφού είχε ήδη κατεβεί και ένας άλλος φίλος κάτω είπαμε να πάμε να φάμε κάτι...Έτσι λοιπόν περπατήσαμε χαλαρά,χαλαρά προς την Ονασαγόρου, τζαι προς την στοά που βρίσκεται το μαειρκό της Εβρούλλας. Αρκετός κόσμος να περνά το μεσημέρι του, πριν να συνεχίσει τις δουλειές της μέρας...Έφαγα τα όσπρια μου και μετά από ένα τσιγαράκι ξεκινήσαμε να πάμε πίσω στο κατάστημα, όπου ο φρέσκος από τον φούρνο υπολογιστής έκανε άπντειτ τα παράθυρα... (109 άπντειτς!!). Μπήκαμε στο κατάστημα και σκεφτόμασταν τι πλάκα να κάνουμε σε ένα άλλο φίλο μας.. Σημείωσε πως οι τρεις που ήμασταν στο κατάστημα και ο φίλος που θέλαμε να του κάνουμε πλάκα εδώ και λίγο καιρό ξεκινήσαμε ένα συγκρότημα...σιγά σιγά προχωράμε. Μας λείπει όμως κάτι σημαντικό....το όνομα..εδώ και καιρό σκαρφιζόμαστε ονόματα δεξιά και αριστερά...τι ψαγμένα, τι αστεία, τι πιασάρικα και κυρίως άκυρα...πολύ άκυρα..
Την πλάκα είπαμε να την κάνουμε πάνω στο θέμα του ονόματος και πως ντε και καλά σπαστήκαμε μεταξύ μας, δεν τα βρίσκουμε και τσακωθήκαμε...Το κόλπο έπιασε μια χαρά...ο τέταρτος δεν κατάλαβε χριστό και έπαιζε το μεσολαβητή για να τα βρούμε...πολλή πλάκα... Στο τέλος μετά που του είχαμε πεί ότι του κάναμε πλάκα, το μόνο πράγμα που ακούγαμε ήταν ότι είμαστε γαϊδούρια...πρέπει να το είπε τουλάχιστον καμιά 20 φορές...τέλος πάντων...σκεφτήκαμε λίγα ονόματα και τα βάζω σε ένα poll στα δεξιά...αν έχετε καμιά άλλη πρόταση, παρακαλώ όπως την παραθέσετε..
Υ.Γ: Κάποια μορφή ανταμοιβής είναι συζητήσιμη αν μας αρέσει κάτι που θα πείτε..
Σε μερικές μέρες θα έχουμε ένα απο τα πιο διάσημα συγγροτήματα της Melodic Death Metal σκηνής στην Κύπρο...Μετά απο μια καθυστέρηση μερικών μηνών, λόγω απρόβλεπτων γεγονότων το γεγονός είναι πλέον πραγματικότητα.
Οι Arch Enemy θα είναι στο νησί μας έτοιμοι για κάθε είδους πανικό..Μαζί τους θα είναι οι Disharmony απο την Ελλάδα, οι The Fallen Within πάλι απο την Ελλάδα, οι Plague of Angels απο την Αγγλία και τα δικά μας παιδιά, οι Sonik Death Monkey!!!
Για του λόγου το αληθές παραθέτω την αφίσα της συναυλίας για οποιουσδήποτε το αμφισβητούν.
Η συναυλία αρχικά ήταν προγραμματισμένη για τις 30 Ιουλίου, αλλά λόγω των γνωστών γεγονότων που εξελίχτηκαν είχε αναβληθεί μέχρι νεοτέρας. Το line up εκείνης της συναυλίας ήταν διαφορετικό σε δύο συγγροτήματα. Δεν θα έπαιζαν οι Plague of Angels και oι Sonik Death Monkey. Αντίθετα στην θέση τους θα ήταν οι Spiritual Beggars και οι Under the Number. Επείσης ο χώρος της συναυλίας έχει αλλάξει απο τον υπέθριο χώρο του ποταμού της Γερμασόγειας, στον χώρο του Παβίλιον.
Είμαι κάπως επιφυλακτικός για τον χώρο, μιας και μέχρι σήμερα δεν έχω ακούσει και τα καλύτερα σχόλια για της ηχητίκές ιδιότητες του. Δεν είμαι όμως απαισιόδοξος..θα περιμένω,θα ακούσω και μετά θα κρίνω. Πάντως το line up το βρίσκω καλό, και χαίρομαι που έχουν διαλέξει ένα συγγρότημα απο το νησί μας για να είναι ένα απο τα supporting acts. Ελπίζω να τους αφήσουν καλή εντύπωση και μακάρι να τους δούμε και σε καμιά σκηνή του εξωτερικού.
Ελπίζω να πάει αρκετός κόσμος στην συναυλία και να περάσουμε όλοι μας μια υπέροχη βραδιά. Δείγματα των συγγροτημάτων πιο κάτω...Προσωπικά είμαι ενθουσιασμένος, εννοείται για Arch Enemy, Sonik Death Monkey και The Fallen Within. Ειδικά η τελευταίοι μου βγάζουν ένα γνώριμο παλιό ήχο των In Flames...Ας ελπίσουμε πως κανένας τους δεν θα μας απογοητεύσει...